"Միջազգային Լրագրություն" ԳՈՒ Կենտրոն

“DEVELOPING A CRITICAL MIND IN STUDENTS, ASKING THEM TO PERFORM RESEARCH IS SOMETHING REALLY NEEDED.” J. DJOKIC

DSCF6991

On July 9 and 10 a thematic seminar for Higher Education Reform Experts (HERE) was held at Yerevan State Linguistic University after V. Brusov. The seminar was about a research-based education at BA, MA and PhD Levels. The event was organized by the European Union Tempus Programme, Network of Universities from the Capitals of Europe (UNICA), Brussels Education Services and Yerevan State Linguistic University after V. Brusov.

About 50 Higher Education Reform Experts from Eastern Europe, Western Balkans, Southern Mediterranean and Central Asia attended the event. There were also representatives from the Education, Audiovisual and Cultural Executive Agency (EACEA), EU Delegation to Armenia and RA Ministry of Education and Science.

ԱՐՏԱՎԱԶԴ ՓԵԼԵՇՅԱՆԻ «ՏԱՐՎԱ ԵՂԱՆԱԿՆԵՐ» ՖԻԼՄԸ ԽՈՐՀԵԼՈՒ, ԿՇՌԱԴԱՏԵԼՈՒ ԱՌԻԹ

images

Հայ լինել նշանակում է հաղթել մահին

1975 թվականին Երևան կինոստուդիայում նկարահանվեց Արտավազդ Փելեշյանի «Տարվա եղանակներ» վավերագրական ֆիլմը: Ֆիլմի և ռեժիսորի մասին շատ էի լսել, բայց միշտ ալարել էի ֆիլմը գտնել և դիտել: Միայն 2012 թվականի հունիսին այն դիտեցի. Դասախոսս էր հանձնարարել: Ֆիլմը առաջին իսկ րոպեներին գրավեց ինձ. Միևնույն կադրը դիտել եմ մի քանի անգամ:

Հայերիս մասին շատ ֆիլմեր են նկարահանվել, որոնցից ամենայուրօրինակը թերևս Արտավազդ Փելեշյանի «Տարվա եղանակներ» վավերագրական ֆիլմն է: Ֆիլմը համր է, բայց միևնույն ժամանակ խոսուն: Անտոնիո Վիվալդիի հնչյունների ներքո ներկայացվում է հայ հասարակ մարդու կյանքը` դառը ու քաղցր, ուրախ և տխուր: Ու ես խորհում եմ, մտածում, վերլուծում… Սիրտս ճմլվում է…

ԵՍ ՓԵԼԵՇՅԱՆԻ ԿԻՆՈԱՇԽԱՐՀՈՒՄ

images

Անտոնիո Վիվալդիի «Տարվա չորս եղանակները» ստեղծագործությունների շարքը շատ եմ սիրում: Լսելիս մոռանում եմ` շուրջս ինչ է կատարվում: Երկրորդ անգամ դիտում եմ Արտավազդ Փելեշյանի «Տարվա չորս եղանակները» ֆիլմը: Հնչում է նույն Վիվալդին:  Երաժշտությունը զարգանում է, դրան համատեղ` ֆիլմը: Նայում եմ ֆիլմը, գիտեմ` պետք է երաժշտությունը հասնի իր գագաթնակետին, շունչս պահած սպասում եմ գործողությունների զարգացմանը. Ահա տղամարդիկ հավասար հնձում են խոտը. հանգիստ, հավասար շարժումներով, ասես պարապել են: Երաժշտությունը նույնպես դանդաղ է: Հետո դադար: Մեկ, երկու, երեք…պահում ես շունչդ, այդ պահին միայն սրտիդ զարկերն ես լսում, բայց ուշադրություն չես դարձնում, սպասում ես ինչ-որ բանի զարգացմանը, ու զարգանում է գործողությունը, կադրը, ֆիլմը: Տղամարդիկ արագորեն թեք տարածությունից իջեցնում են խոտի դեզերը: Երաժշտության արագ ընթացքը, գործողության արագ ընթացքը.ամեն ինչ համահունչ է:

ԸՆԴՄԻՇՏ ՃԱՆԱՊԱՐՀՈՐԴԸ

images

Նիկի հետ ծանոթացա Երևանի փաբերից մեկում: Նա, նորմալ անգլիացու պես, եկել էր՝ գարեջուր խմելու: Իսկ ես էլ չկորցրի առիթը եւ զրուցեցի նրա հետ.

-Ի՞նչ ես անում Հայաստանում:

-Ուզում եմ հեռանալ ինչքան հնարավոր է շուտ,-ասաց Նիկը:

- Իսկ ինչո՞ւ ես եկել:

- Եկել եմ աշխատելու: Մասնագիտությամբ անգլերենի ուսուցիչ եմ, բայց ինչ-որ թղթաբանության պատճառով չեմ կարողանում աշխատանք գտնել: Դիմել եմ ամեն տեղ, ուր հնարավոր է, նույնիսկ այստեղի լեզվաբանական համալսարան: Վեց շաբաթ է, որ այստեղ եմ ու արդեն ուզում եմ հեռանամ:

ԵՍ ՍԱՀՄԱՆԻ ՎՐԱ և ՍԱՀՄԱՆՆ ԸՍՏ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ

images

Սահմանը զատող փշալարեր չեմ տեսել, բայց սահմանի վրա ապրելը զգացել եմ իմ ողջ էությամբ ` ականջս անընդհատ կրակոցների ձայնին, վախը սրտումս ու ամբողջովին խաղաղության կարոտ: Իմ տունը սահմանից քիչ է հեռու, պատշգամբը, ուր սիրում եմ նստել երեկոներին` թշնամու կրակակետի տակ է, միջնադարյան վանքը, որին ես հեռվից բաղձանքով եմ նայել և որտեղ ես չեմ եղել, չեմ աղոթել ու մոմ չեմ վառել, թշնամու անմիջական հարևանությամբ է: Երբ սահմանի վրա ես կամ քիչ հեռու, (դա ինձ համար միևնույն է, ես կրակոցներն իրենց ողջ ուժգնությամբ եմ լսում) դու և´ վախենում ես, և´ չէ: Դու և´ խաղաղության մեջ ես ապրում, և´ պատերազմի: Դու և´ ուզում ես ապրել սահմանի վրա. դա քո բնօրանն է… և´ չէ. վտանգավոր է:

Սահմանն իմ տունն է: Սա իմ սահմանն է ինչ-որ չափով, ոչ ամբողջը:

Մի քանի օր առաջ դիտեցի Հարություն Խաչատրյանի «Սահման» ֆիլմը: Այն, որ ֆիլմը սահմանի մասին է, արդեն ինձ համար ամեն ինչ է: Դա ինչ-որ տեղ ֆիլմ է նաև իմ մասին: Սա իմ տպավորությունն էր ֆիլմից առաջ:

ԹԱՆԳԱՐԱՆԱՅԻՆ ԳԻՇԵՐԸ ՉԱՐԵՆՑԻ ՏԱՆԸ

mpkphzxmiug1

Տասնամյա Դիանան առաջին  անգամ էր Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանում: Չորրորդ  դասարանի աշակերտուհին կանգնել էր Չարենցի կիսանդրիի կողքին և արտասանում էր «ԵՍ իմ անուշ Հայաստանի…»: Առաջին տունն արտասանելուց հետո շփոթվեց ու հուզվեց, սակայն թանգարանի այցելունները  ծափահարեցին և ոգևորեցին նրան: Դա նրա առաջին ելույթն էր: Փոքրիկ Դիանան  պատմեց , որ բանաստեղծությունն իրեն սովորեցրել է տատիկը. «Տատիկս ասաց եթե անգիր սովորես, քեզ կտանեմ  Չարենցի տուն-թանգարան»: Նախկինում նա արդեն եղել էր Մատենադարանում  և  Թումանյանի տուն – թանգարանում: Սրահում կային նաև այլ փոքրիկներ :

Չարենցի տունն ամեն օր չէ, որ այդքան  մարդաշատ է լինում : «Թանգարանային գիշերվա» բազմամարդ սրահները ոգևորել էին թանգարանի ֆոնդապահ Սոֆյա Սարյանին.«Ուրախալի է այն, որ այսքան մարդ է հավաքվել , բայց կցանկանայի , որ ամենօր այսքան մարդ գար»

ԱԽԹԱԼԱՅԻ ԱՌԵՂԾՎԱԾՆԵՐԸ

akhtala_monastery1

Հայաստանի ազգային պատկերասրահի հայ հին և միջնադարյան արվեստի ցուցասրահում են գտնվում Ախթալայի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու որմնանկարների մեծ մասի կրկնօրինակները: Դրանք այցելուին գերում են իրենց վառ և խիտ գույների  առատությամբ ու նախշապատկերների բազմազանությամբ:

Ախթալայի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին գտնվում է Լոռվա մարզի հյուսիսային հատվածում: Կառուցվել է  10-րդ դարում և կանգուն է մինչև օրս: Այն աշխարհի հանրագիտարաններում գրանցված է որպես ամենահին և  ամենաշատ պահպանված որմնանկարներ ունեցող կառույց:

Պատկերասարհում որմնանկարները տեսնելուց հետո մի քանի ընկերներով որոշեցինք այցելել Ախթալա:

Վանքի քահանա Տեր Վիգեն Եղյազարյանը մեզ հետ զրույցում  մանրամասն ներկայացրեց որմնանկարներից յուրաքանչյուրի իմաստը և բացահայտեց եկեղեցու՝ այսքան դարերի գոյատևման 3 գաղտնիքները:

«ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԸ ՍԻՐՈՒՀԻ ՈՒՆԵՑԵ՞Լ Է»

Առաջադրանքը պարզ էր. «Թանգարանային գիշերը»` մայիսի 19-ին, այցելել երևանյան թանգարաններից մեկը և նյութ գրել:

Ընտրեցի Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանը եւ որոշեցի հորեղբորս տասնամյա աղջկան էլ հետս տանել:

Մտանք ներս: Առաջին բանը, որ զարմացրեց զարմուհուս, Թումանյանի անկնոցն էր.

- Փաստորեն, լավ էլ մոդայիկ մարդ է եղել: Պապիկի ակնոցից է, չէ՞:

Ես ժպտացի` փորձելով հիշել պապիկիս ակնոցը, սակայն` ապարդյուն:

Զմայլվելով գրքերով, ձեռագրերով` հասանք ընտանեկան լուսանկարներին: Կարդաց մակագրությունը. «Թումանյանն իր երեխաների` Նվարդի և Սեդայի հետ»: Հինգ րոպե նկարը զննելուց հետո, ասաց.